Springkikker

Minimaliseren

Springkikker - foto Jelger Herder

Beschrijving

De springkikker is een middelgrote, slanke kikker. De snuit is tamelijk spits en de achterpoten zijn bijzonder lang. De rug is doorgaans uniform beige van kleur met nauwelijks donkere vlekken. De buik is geelwit van kleur en meestal volledig ongevlekt, maar soms is een vage marmering nabij de voorpoten aanwezig. Het trommelvlies is groot; ongeveer even groot als het oog en het ligt zeer dicht tegen het oog aan.

Eiklompen van de springkikker worden, in tegenstelling tot die van bruine kikker en heikikker, verspreid over een water afgezet. Ze worden op een karakteristieke manier bevestigd aan plantenstengels of takken. Hierdoor steekt door elke eiklomp een stengel of takje. Als er geen geschikte stengels aanwezig zijn, worden ze soms ook wel op de bodem van een water gelegd.

Springkikkermannetjes roepen vooral in het donker. Dat doen ze meestal onder water, waar ze dan enkele decimeters diep op de bodem zitten. De roep is betrekkelijk zacht. Meest gehoord is een ko-ko-ko-ko geluid dat zacht begint en dan in volume toeneemt. De opeenvolgende roepjes volgen elkaar in het midden van een roepserie vaak sneller op dan aan het begin en eind.

Verspreiding

Deze soort komt van nature vooral in Midden- en Zuid-Europa voor. Vanaf 2003 komt er nabij het Drentse Vledder een populatie springkikkers voor. De Drentse dieren zijn vanuit twee Duitse gebieden naar Nederland gebracht door een liefhebber van de Europese herpetofauna. De soort blijkt het in Drenthe lokaal goed te doen en in 2012 waren er waarnemingen uit tenminste vier kilometerhokken bekend en de populatie omvatte dat jaar waarschijnlijk minimaal 1300 volwassen dieren.

Bescherming en bedreiging

RAVON heeft voor het Team Invasieve Exoten een risicoanalyse over deze soort gemaakt. De soort is ingeschat als zijnde een “Laag risico”. Het stadium waarin de invasie zich bevindt, wordt aangeduid als “Geïsoleerde populatie”. Gezien de geringe impact die verwacht wordt en de vrij geringe waarschijnlijkheid van verspreiding, kan overwogen worden om niet in te grijpen. Omdat er altijd nog onbekende of onverwachte effecten op kunnen treden, zou met de huidige geringe verspreiding – vanuit het voorzorgsprincipe – juist ook gekozen kunnen worden voor een efficiënte bestrijding. Het verdient in elk geval aanbeveling om de verspreiding van de springkikker te blijven volgen.

Download hier de risicoanalyse van de springkikker in Nederland:
Delft, J.J.C.W. van, A.M. Spitzen-van der Sluijs, E. Goverse, R.P.J.H. Struijk & R.C.M. Creemers, 2012. Risicoanalyse van de springkikker (Rana dalmatina) in Nederland. Stichting RAVON i.o.v. De Nederlandse Voedsel en Waren Autoriteit, Bureau Risicobeoordeling en Onderzoeksprogrammering, Team Invasieve Exoten.

Risicoanalyse

Minimaliseren
  RAVON is de kennisorganisatie voor reptielen, amfibieën en vissen. Advies, onderzoek & bescherming.   Telefoon: 024-7410600
Email: kantoor@ravon.nl
Adres: zie contact pagina